Mijn werk is gesloten.
Maar geen paniek, niet definitief. Vakantiesluiting. Ik heb 2,5 week vrij. De oplettende lezer zal misschien denken: hee, maar zij heeft toch onlangs al vakantie gevierd op Samos? En dat klopt. Echter, mijn werk heeft een vakantiesluiting. Het is een klein bedrijfje en het is dicht voor nu. En dat vind ik helemaal geen probleem, ook al kost het mij vakantiedagen die ik anders nu niet opgenomen zou hebben. Want de vakantie op Samos in juni was naast heel fijn, ook vermoeiend. Omdat ik wist dat ik dagen over moest houden voor nu, heb ik tot voor de junivakantie en meteen erna gewerkt. Ik weet het: vakantie kunnen vieren en er dan toch een beetje negatief over schrijven is een luxeprobleem, maar met NAH ligt dat toch wel een tikje genuanceerder vind ik.
Wij kiezen niet meer voor ver en lang zoals vroeger, maar kort en dichtbij. Dat we nu toch twee weken naar Samos gingen was een uitzondering omdat onze dochter daar een half jaar stage loopt. Bijna kan ik zeggen 'liep' want begin augustus komt ze naar huis. Het was enorm fijn om met eigen ogen te kunnen zien hoe zij daar leeft. En omdat ik erna meteen weer aan het werk ben gegaan ben ik tussen de werkdagen door best moe geweest. Het extreem hete weer hielp daar ook niet aan bij. Het was in Nederland bij terugkomst warmer dan op Samos en daar was het al niet koud.
Deze vrije weken gebruik ik dus om eens goed op te laden. De 1e week houdt dat in dat ik wat opruim en poets zodat het huis er gezellig uitziet als onze dochter thuis komt. Maar deze week wil ik ook zeker lezen in de tuin en aan mijn nieuwe verslaving toegeven: tekenen. Of eigenlijk liever gezegd: mijn eigen kleurplaten ontwerpen en vervolgens inkleuren, maar dat vind ik weer niet klinken. Normaal besteed ik heel veel tijd aan haken en breien maar daar vond ik het echt te warm voor. Het werd een zweterige bedoening dus dat heb ik voor nu even aan de kant gelegd. Dat komt wel weer als het koeler wordt.
Samen met een mede-NAH-er die ik bij Hersenz leerde kennen heb ik een account op Instagram waar we onze breisels en haaksels op zetten. We appen elkaar dagelijks en zetten onze haak/breifoto-updates er ook in, kletsen dus met foto's erbij over waar we mee bezig zijn en vragen elkaar advies over welke kleur we er wel dan niet bij gaan pakken tijdens een project. Nu app ik haar dus ook steeds mijn tekeningen en voor dit blogje koos ik er 1 uit als foto omdat juist zij daar een opmerking over maakte die wel bij een site over NAH past. Ze reageerde direct op de foto: dat is de binnenkant van mijn hoofd! Dus eigenlijk is de titel daarmee bepaald op hersenkronkels, en dat is dan weer een andere toneelgroep van mensen met NAH, uit de Randstad. En volgens mij is er zelfs een Hersenkronkel ook bij de Eindhovense groep aangetreden (niet zeker want ik zit er niet meer bij ivm werkbelasting).
Begin 2e week van deze vakantie komt onze dochter dan thuis en wil ik tijd en energie vrijhouden om samen gezellige dingen te kunnen ondernemen. Een dagje weg naar een ander plaatsje en een paar keer gewoon in eigen stad ergens gezellig lunchen, want er zijn weer allerlei nieuwe zaakjes die zij nog niet heeft uitgeprobeerd (en ik ook niet) en daar kijkt ze nu al naar uit. En samen ergens wat eten en drinken vinden we allebei een heel prettig tijdverdrijf, we genieten van elkaars gezelschap. Kortom: een fijn vooruitzicht!
Maar eerst komende week nog een ander project, want ze riep nog iets voor we van Samos vertrokken: wel een spandoek op het vliegveld als ik aankom hè! Dat zal ze weten dan ook. Misschien heeft ze straks spijt, want ze weet eigenlijk donders goed dat ik wel van een geintje houd en dat het dus geen braaf 'welkom thuis'-spandoek wordt, maar wel iets meer dan dat. Daarvan geen foto, want deze moet ik nog maken, ideetjes genoeg al in de rij, in mijn hoofd. Eens afwachten welk idee er wint.
Bij het volgende blog begint haar schooljaar alweer. Maar voor die tijd gaan we nog even goed genieten van elkaar!
Voor iedereen een fijne zomerperiode! Houd je hoofd koel en je hart warm!
Houdoe!