Hoi Sjats,
Te lang geleden dat ik jou een brief schreef… Kan het me niet meer herinneren sinds ik je 11 jaar geleden tegenkwam. Veel gebeurd, heel veel, teveel om op te noemen. Ik ga het er dan ook niet over hebben. Op die ene dag na, toen alles plotsklaps en uit het niets, van het een op het andere moment veranderde, de dag van je hersenbloeding, 19 januari 2019, zaterdagochtend 9 minuten over 10.
We worstelen vandaag al 7 jaar en bijna 7 maanden. En ja ‘we’, jij met je zieke hoofd, en ik? Ja, ik ook met jouw zieke hoofd en dat wat er allemaal bij komt kijken. Ook dat is teveel om op te noemen.
Ik stap liever over naar mijn bewondering en dankbaarheid voor en aan jou.
Vanaf het begin van je NAH-letsel laat je al zien dat je beresterk bent. Zoals vaker tegen je gezegd, ik zou het niet kunnen, doorleven binnen zoveel onmogelijkheden en met een ‘ander hoofd’ dan je ziet. Met al die wisselende zorgverleners om me heen en in mijn huis... En jij doet dat! Al weet ik van je dat jij daar ook niet op zit te wachten, ondertussen brengt het je wat structuur, zoals je zelf zegt. Door de jaren heen ben je dan ook ontzettend veel uitdagingen aangegaan, en dat doe je nog steeds. Samen gedragen we ons alsof we een dertiger zijn, tegen beter weten in. Ontkenning, niet accepteren van…wordt er weleens geroepen. Maar jij en ik zien dat anders, wij noemen het ‘het leven omarmen’. Oftewel ‘zoveel mogelijk er (nog) uithalen’. En dat kun jij!
Steeds opnieuw verbaas je me. Zoals laatst. Omdat fietsen op je 3-wielfiets jou het ultieme gevoel van vrijheid (en zelfstandigheid) geeft is dat het liefste wat je doet. Bij een temperatuur van in de 30 gr C krijg jij het voor elkaar om midden op de dag en een eindje van huis... 60 km te fietsen. Gewoonweg omdat je er je zinnen op hebt gezet. Je ‘nieuwe hoofd’ kent niet zoveel grenzen meer. Of het verstandig was is een andere discussie, die je ook niet wil voeren. En ik ook niet (altijd) meer. Jij kunt weer een gouden fietstocht in je zak stoppen, daar gaat het om. En ik, ik leer bij… laat los.
Ook zie ik je omgaan met tegenslagen waarvan ik, als van huis uit een positief mens zijnde, nog heel wat van kan leren. Ik zou regelmatig de wereld om me heen kort en klein slaan! Bij al die obstakels! Jij niet, jij relativeert, neemt afscheid, laat de boel de boel en rusten en zoekt naar een nieuwe weg. Dat vermogen van jou bewonder ik misschien wel het meest in je!
Daarnaast verbaas ik me ook iedere keer opnieuw over alles wat je weet, nog steeds... ook over ‘vroeger’ en alles wat je wil weten en zelf regelt en hoe je daarin digitaal aan die informatie komt. En hoe je vervolgens een weg vindt om met je 3-wiel fiets overal te komen, om dat wat je digitaal hebt gevonden in je bezit te krijgen. Zelfs binnen bij allerlei gebouwen, omdat een stukje lopen niet meer lukt, te vermoeiend is.
Ik weet niet waar dat aan ligt, aan je grappige langharige hoofd met baard of aan de schrikwekkende donkere motorrijdersbril die je dan op hebt... het wordt ook nog eens geaccepteerd, niemand kijkt er van op. Taboe doorbrekend ben je! Als de deur, zelfs draaideuren doen mee… om je fiets past, fiets jij naar binnen, al moet je ervoor via de uitgang. Je doet het al jaren zo. In je nieuwe gevoel van humor moet je er zelf het hardst om lachen! Ook dat bewonder ik, ‘schijt’ er aan hebben wat een ander denkt! Je mag er zijn, met je ‘nieuwe’ hoofd, met zoveel lef! Met alle oplossingen voor je NAH- beperkingen. Met je oplossend vermogen. Met je creativiteit in denken en doen.
Daarnaast ben ik blij en dankbaar dat je mij, zolang als ik je ken, en zeker nu je ziek bent, alle ruimte geeft. Op je, ondertussen dagelijkse telefoontjes na (oeps), geef je me de vrijheid om mijn weg te gaan, zelfs te verhuizen naar verder weg van jou… Mijn dingen te doen, inclusief het reizen in het buitenland. En dat terwijl ik weet hoe graag jij aan het merendeel van mijn uitstappen mee zou willen doen. Je claimt me niet, vraagt er niet om. Gunt het mij in volle glorie en met heel je hart, dat zeg je, dat voel ik.
Voor dit alles en nog voor zoveel meer, Sjats, wil ik je bedanken, ook met heel mijn hart!
Je bent mijn Mooie Man, mijn Sjats, mijn Soulmate, mijn Rots in de branding, mijn Hero, mijn Kanjer, mijn Filosoof en Doorzetter, mijn Grote broer en Dikkerdedikste vriend!
Ik hou van jou ‘till the Moon and back’, ook als ooit een van ons een ster is geworden! Onthouden he!
Jouw Truike XX