Salaai is de Eindhovense variant van Alaaf!
Dat ik überhaupt over carnaval schrijf is een wonder, want ook al heb ik Brabantse genen, ik ben een carnavalshater! Zo, dat is eruit!
Maar inmiddels ben ik er zelf wel aan gewend dat mijn brein een eigen leventje leidt en één uiting ervan is dat er soms ineens inspiratie opborrelt en dat er een schrijfsel uit moet. Vaak is dat op een onhandig moment, als ik eigenlijk hoognodig moet gaan slapen. Zo is er al een kinderboek geschreven, maar nog niet uitgegeven. In mijn hoofd is het allang af, maar de fysieke uitwerking van een boek uitgeven is toch wel heel wat omslachtiger dan het verhaal produceren. Althans voor mij wel.
Maar terug naar carnaval dus. Gullie zult ut nie geleuven, maar op zo'n 'ik-moet-echt-naar-bed-moment' moest er dus blijkbaar een carnavalslied uit. Dat moet haast wel een enorme vlaag van verstandsverbijstering geweest zijn, dat kan gewoon niet anders. Het is serieus onverklaarbaar. En of die ene vlaag van verstandsverbijstering nog niet voldoende was, voltrok zich een complete ramp. Want ik appte het in een opwelling naar Jel, hier in de 'blog-scene' bekend onder de naam 'Snelle Jelle'. En zij houdt wel van carnaval. Voel je de ramp al aankomen? De rest is dus al bijna history.
Jel is met de tekst aan de slag gegaan. Haar zus en diens zoon namen de muziek op zich. De zoon maakte de muziek en samen met zijn moeder zongen ze de tekst in. Het lied stond. Vervolgens is de media benaderd om het nog doller te maken. Kleding is bij elkaar verzonnen en gemaakt. Rekwisieten verzameld. En nu is vandaag bij het ter perse gaan van de nieuwe blogs, op zondag 1 februari, ook de opname van de videoclip van het carnavalslied.
We hebben een geweldige filmster/videograaf, die ook de documentaire die op deze site te zien is, gemaakt heeft, en ook heeft zij het hele eerste theaterstuk gefilmd, ook te zien op deze site. Zij heeft een geweldig script voor de videoclip in elkaar gedraaid en dat gaat vastgelegd worden. Je wil niet weten hoe vaak ik de laatste maanden heb gedacht: waar ben ik in aan begonnen? En wat ik nu ga schrijven is helemaal van de zotte: toen ik straks boodschappen aan het doen was plopten de eerste twee zinnen voor een nieuw carnavalslied voor volgend jaar al op in dat zotte brein van mij. Zou dat komen omdat Jel gisteren nog riep: ik voel een jaarlijkse traditie opkomen!! Het moet nie gekker worden! Da ge bedankt zijt, da witte, hè Jel! Salaai!
Het carnavalsnummer zal binnenkort te zien zijn op YouTube, wat een lol! Op de foto een kleine sneak peak van carnaval. Op deze foto zie je de zin uit het lied:
Nie te gelove
Wanne trage wifi hierboven