Blijkbaar zit ik in een periode waarbij ik me elk moment van de dag geconfronteerd voel met de ‘beperking’ van NAH.
Ik wil zo veel, maar ik weet dat het niet goed voor mij is om het dan toch te doen. Ik wil graag dat het is zoals voor mijn NAH. De hele dag bezig zijn, dingen ondernemen, organiseren of zelfs een leuke baan hebben zonder bij te hoeven tanken of dingen af te zeggen.
Natuurlijk neem ik keuzes die voor mij goed zijn en geef ik mijn grenzen – steeds beter – aan. Ik weet dat het voor mijn schat en mijn omgeving lastig is om zich min of meer aan de situatie aan te passen. Zij hebben indirect ook NAH en worden hierdoor beperkt. Ik kan daar erg verdrietig om worden. Zij hebben hier niet voor gekozen. Maar dan komt bij mij het gevoel naar boven “En ik dan? Ik word elke minuut van de dag ermee geconfronteerd en beperkt voor iets waar ik niet voor heb gekozen!” Dan schopt dat kleine meisje overal tegen aan. Krijg ik weer last van mijn tenen, want dat doet zeer. Nee, geen goed plan.
Daarnaast zie je bij mij alleen een litteken op mijn gezicht. Dus elke keer uitleg geven waarom je iets niet kan doen of moet laten, is niet bevorderlijk voor mijn energie. Dus leg ik het niet altijd uit, dat heb ik inmiddels wel geleerd.
Ik probeer er het beste van te maken. Volledig te genieten van de kleine momenten samen, mijn grenzen wél aan te geven en mijn accu op te laden. Want tja, die is een beetje kapot. Of ik begin te relativeren – daar ben ik heel goed in, denk ik – misschien was het dan iets anders geweest. Ik ben geen 20 meer en iedereen begint zo’n beetje te piepen en te kraken of rammelt al jaren rond.
Ik ben ook trots op mezelf. Juist door deze structuur en rust te bewaren voor mezelf, kan ik weer stukjes in een boek lezen én onthouden! Ik ben via een app een taal aan het leren. Tenminste… ik probeer het, want soms is het nét te lang geleden dat er iets wordt herhaald en dan weet ik het niet meer 😉. Ik ga inmiddels meer dan vier jaar naar de yoga om mijn stramme lijf een beetje soepel te houden. En ik ben al een tijd met een holistische cursus bezig en schrijf zo veel mogelijk op. Misschien onthoud ik het dan beter, anders kan ik het altijd terug lezen.
Er zijn prikkels in mijn buiten- of binnenwereld, maar het is prachtig en ik kan daar flink van genieten. Net zoals de roos. Wees voorzichtig met de doornen, maar geniet van de geur, kleur en schoonheid.
Lieve groet,
Spoed-nix