...bij de blues.
Met een dikke smile denk ik terug aan vanmiddag. Het is Pinksteren. Er is een Blues festival in Nuenen heb ik gelezen in een lokaal krantje. Samen met mijn twee mannen was ik daar vanmiddag een uurtje! Ik had zin om iets leuks te gaan doen, en had ook nog een ander plan in mijn hoofd. Dat leek toch wat te hoog gegrepen, dus het werd Blues in Nuenen. Een spontane actie. Dat doe ik zo goed als nooit meer eigenlijk. Ik leg mijn idee voor aan Maarten, die meteen zegt dat het hem nogal uitdagend lijkt. Maar nu ik bij Brein-Reset in een persoonlijk traject begonnen ben met het ontstressen van mijn stressreacties in hoofd en lijf, wil ik weer eens dingen gaan uitproberen.
Door Brein-Reset ben ik erachter gekomen dat ik in de afgelopen vijf jaar zo’n hoog stressniveau heb opgebouwd. Mijn systeem ervaart heel veel, ook dagelijkse, zaken als stress en schiet dan in vlucht- of vechtmodus. Door middel van een ontstressoefening ben ik mezelf nu aan het leren dat de stress niet nodig is. Het voelt eigenlijk een beetje alsof er een hoge muur om mij heen staat die ik nu steen voor steen aan het afbreken ben.
Terug naar de Blues. Van te voren heb ik ontstresst. We parkeren de auto en het is nog een stukje lopen naar het festival. Als ik de muziek hoor, doe ik mijn oordoppen in. We komen aan in een relaxte setting en gaan op het gras zitten. Even later begint er een optreden en gaan we meer vooraan staan. Die muziek klinkt lekker! Een euforisch gevoel stroomt door mijn lijf. Hier sta ik dan toch maar in de zon tussen de mensen, te genieten! Ik besluit wat muntjes te kopen voor een drankje, en word helemaal vrolijk van deze actie. Als de band een paar nummers heeft gespeeld, ga ik toch iets verder van de boxen af staan. Ik voel de muziek iets te veel trillen in mijn buik… Ik ga alleen bij de vijver zitten en kan zo ook genieten.
Op een gegeven moment voel ik dat de koek op is. Ik doe de ontstressoefening, en dat is ook eigenlijk het moment waarop ik naar huis had moeten gaan. Maar ja, ik ben er niet alleen, en gun mijn twee mannen dat ze nog wat langer kunnen blijven. Vanaf de zijkant zie ik dat ze aan het genieten zijn. Voor mij is het op die positie beter te doen, want dan komt het geluid niet rechtstreeks mijn kant op. Het ontstressen brengt staand nog wat verlichting. Wanneer mijn hoofd begint te bonken, zoek ik een zo rustig mogelijke plek op waar ik kan zitten. Ik stuur Maarten een berichtje waarin ik vertel waar ik zit en ik vraag of ze mijn kant op willen komen. Wanneer we elkaar zien, geven we elkaar een dikke high five. Super geslaagde middag!