Ik had een bloeiend en groeiend netwerk voordat ik NAH had. Dit is wel veranderd. De behoefte is er wel, maar vaak kost het te veel energie. Dus dat betekende een verandering voor mij. Lastig als je een mensenmens bent... maar energie behouden is ook belangrijk.
Van uitgaan en nieuwe ontmoetingen kon ik erg genieten. Vaak heb ik zitten te denken: hoe doe ik dat nu? Inmiddels zit ik bij een aantal groepen die prikkelarm zijn. Maar deze groepen zijn vaak bezig met één ding zoals schilderen of bewegen. Niet direct een plek voor een spontaan gesprek. En het zijn groepen. Dat vergt ook weer een andere energie.
Lang nagedacht over hoe en wat nu. Maar gevonden. Ik ben lid geworden van 'Vrienden op de fiets'. Ik fiets namelijk graag en zo had ik wat ontmoetingen, vaak kortdurend maar ze waren er. Dit jaar de grote stap gemaakt om gastadres te worden van Vrienden op de fiets. Nu heb ik allerlei ontmoetingen! Kan ik het niet aan, dan vertel ik ze hoe ze in het huis kunnen zijn waar hun ruimtes zijn en hou ik zelf wat afstand. Kan ik het wel aan, dan is de woonkamer ook hun terrein. Dan hebben we gesprekken. De meeste mensen gaan vroeg naar bed d.w.z. vóór 21.30 uur, ook dat komt mooi uit. Dan kan ik nog relaxen voordat ik zelf het bed in kruip.
Een paar keer per maand zijn we nu dus gastadres. Net genoeg voor mij om toch mensen te ontmoeten. Even een ander gesprek te hebben. Het gevoel van ontmoeting en verbinding te hebben.