Tja, hoe gaat het met mij? Dit vraag ik me soms een paar maal per dag af. "Hallo ik, hoe gaat het met je? Hoe gaat het met je lijf en hoe gaat het met je geest?" Het klinkt als navelstaren, maar het werkt voor mij. Even stilstaan. Hoe verloopt de dag... Zijn er dingen veranderd? Hoe verloopt de balans?
Ja, sinds mijn NAH ben ik een waar circusartiest geworden. Balans is mijn specialiteit geworden. 'Uit balans' is stoppen en weer stilstaan bij mezelf. Dit lukt in mijn huidige omgeving (lees: rustig, weinig geluid, weinig drukte en veel groen), veel beter. De snelheid van de stad is er niet meer. Het is de snelheid van de vertraging waardoor het mij over het algemeen beter lukt. Maar op dit moment is het minder.
Er is een oefening met veel vliegtuigen aan de gang. Meerdere landen doen mee... dus meer geluid. Ze jagen achter elkaar aan. Deze verstoring kan ik niet helemaal voorkomen. Het nadeel van deze verstoring is dat ik het ook niet wist dat die eraan zou komen.
En ja we kregen bezoek, onverwachts en heel leuk. Heel toevallig dat we elkaar deze week zagen: een ex-collega van mijn man met zijn partner, die hier op de camping stonden. We spraken met ze af. Op de dag zelf maakte mijn man een andere planning. Hij ging ze eerder ophalen met het bootje... om 12.00 uur. Dus dat werd boodschappen doen en gauw iets in elkaar flansen... Tja, gelukkig nog bij de les kunnen blijven tijdens het bezoek. Maar daarna, merkte ik, was het op. Om 18.00 uur het bed in, niets meer doen... Dat was dus het verschil tussen 12.00 uur en 15.00 wat eerder was afgesproken. Weer wat geleerd.