OP HET PODIUM MET NIET-AANGEBOREN HERSENLETSEL

Schrijfsels over NAH

  • Blog

Tegemoetkoming specifieke zorgkosten, Bijzondere huurtoeslag, Kwijtschelding gemeentelijke belastingen en Tegemoetkoming eigen risico zorgverzekering zijn dierbare vriendinnen van me. Of beter gezegd, van mijn Lief. De weg er naartoe gaat echter over hobbels al komt ie voor alle vier in aanmerking o.a. omdat hij zijn ZZP bedrijf door zijn NAH helaas heeft moeten stopzetten.

De favoriete ‘Loesje kaart’ van mijn te jong en aan kanker overleden zusje zou in deze zeer van toepassing zijn: ‘De weg loopt niet waar je hem verwacht’. Loesje.

Om een goede relatie te krijgen met bovengenoemde ‘vriendinnen’ en te behouden kost me aardig wat van mijn mantelzorg-energie.

Vers van de pers is de onlangs verworven ‘Tegemoetkoming eigen risico zorgverzekering’ die verstrekt wordt, in geval van mijn Lief, door de gemeente Son.

Met een beetje geluk weet je als leek na jaren dat daar een ‘potje’ voor is. Het CMD (Centrum Maatschappelijke Dienstverlening) meldt de aanvraagdatum in de ‘MooiSonenBreugelKrant’. Mooi als je dat bij toeval ziet staan!

Zo gezegd zo gedaan, op 28 november 2025 regel ik de TERZ-aanvraag inclusief de hele bijbehorende papierwinkel, nodig voor de € 300 tegemoetkoming. Mijn Lief weet ondertussen bij welk gemeenteloket de dikke enveloppe het beste afgegeven kan worden.

Terug naar 15 januari jongstleden. De dag waarop mijn Lief een brief, gedateerd op 6 januari, van het CMD krijgt waarin verzocht wordt nog aanvullende ontbrekende informatie aan te leveren.

Ik, die op 28 november en door ervaring geleerd, alle gevraagde papieren ruimschoots heb aangeleverd klim meteen in de pen… Uh... ik pak de telefoon want met vetgedrukte letters staat in de brief: ‘Als niet alle info voor 19 januari is aangeleverd kunnen we uw aanvraag niet in behandeling nemen’. Dat is over 3 dagen. En morgen is het weekend, hoe dan?

De burgemeester van Son ‘neemt’ de telefoon op en heet me zeer vriendelijk welkom als inwoner van haar gemeente, waarna ze me doorverbindt. (Niet onbelangrijk te melden, via Facebook is ze bevriend met haar onderdanen, zo ook met mijn Lief.)

Wat een toffe meid, denk ik, moesten meer Burgemeesters doen!

Na enige ruis krijg ik een andere dame aan de telefoon. De afzendster van de bewuste brief is niet aanwezig. Dat ze er maandag 19 januari weer is. Te laat dus, roep ik!  Ik meld het probleem, dat ik echt niet binnen 2 dagen de boel opnieuw verzameld heb, dat ik die op de mobiel van mijn Lief via DigiD moet zoeken, mee naar Oosterhout moet nemen om te printen etc. etc. En dat de post daardoor twee dagen later bij het CMD aan zal komen. Ik meld ook dat het vreemd is op 15 januari een brief van het CMD  binnen te krijgen die gedateerd is op 6 januari en dat mijn reactie daarop vervolgens voor 19 januari binnen moet zijn! Dat ik een van die vele 500.000 overbelaste mantelzorgers ben en zo extra werk heb voor een bij alle instanties op en top bekende onderdaan van een Burgemeester die zo aardig klinkt aan de telefoon.

Ze gaat navraag doen en komt terug met het antwoord dat de info toch echt voor 19 januari binnen moet zijn. Dat dat de regels zijn.

Ik ontplof, buro-C-ratie ten top. De dame zegt dat ze me ‘niet netjes’ vindt!  Ik meld dat ik hartstikke ‘netjes’ ben, alleen een overbelaste mantelzorger. Dan oppert ze het idee dat ik ook een mail kan sturen. Ik zeg haar dat ik daar ook al in de brief naar had gezocht, maar dat er niet eens een mailadres in staat. Dat kan ze me wel geven, meldt ze. Ik zeg dat ik mailadressen via telefoon niet vertrouw en dan alsnog te laat kan zijn! En dat ik de info het liefst over de post wil sturen. En dat ik me sterk afvraag, hoeveel andere mensen, die niet of nooit digitaal zijn, door deze starre manier hun toeslagen mislopen. De dame antwoordt daar niet op. Ze meldt me wel dat als ik het per post stuur ik dan ook nog via een mail (!!!!???) moet melden dat mijn post later komt dan 19 januari. En dat ik in de mail ‘t.n.v. Carla’ moet zetten (??). Zou er maar één Carla werken, denk ik.

Mijn energie is op, uitgeput maar nog meer totaal overrompeld roep ik ‘ Dan geef me dat mailadres maar!’

Ik vis via de DigiD app van mijn Lief in alle stess, de verkeerde jaaropgaves, ben weer 70 km verderop in mijn eigen huis als ik dat zie. Ik denk: ‘Ze zoeken het maar uit’. En doe wat gevraagd is. Stuur op zaterdag de info via de post, voor de zekerheid ook via mail ‘t.n.v. Carla’ en meld het telefoongesprek. Ik meld dat ik de gang van zaken als een ‘ontmoedigingsbeleid’ ervaar en ik meld nog veel meer... en dat ik me opnieuw afvraag hoeveel nog oudere aanvragers dan ik ben, op deze manier afhaken en naast die € 300 grijpen!

Ps Wat later nog meer mijn verbazing wekt:

  1. Tot op de dag van vandaag geen reactie of bevestiging van mijn ‘t.n.v. Carla’ mail inclusief klacht, gehad.
  2. Op dinsdagochtend 20 januari stuurt mijn Lief mij een foto van een afschrift van zijn bankrekening. De € 300 is gestort!

Die o zo vriendelijke vrouwelijke burgemeester van Son, zou ze stiekem mijn telefoongesprek hebben afgeluisterd?  Dat moet haast wel! Ik hoor graag van haar!

Truike, mantelzorger